ผมเป็นคนใจง่าย หลงรักคนง่าย เป็นกันบ้างไหม 2

      ไหนๆก็ไหน วันนี้มีอารมณ์เขียนต่อ วันนี้ก็เขียนต่อเลยละกัน เรื่องมันเริ่มตั้งแต่ไปทำโปรเจค เธอมาคณะแทบทุกวันเลย วันนั้นเล่นเกมต่อตึกหลายคนสนุกมาก เธอก็เล่นด้วย ตลกดีอ่ะผู้หญิงอะไรพูดคำหยาบบ่อยชิบเป๋งเลย ทั้ง cheer here เป็นต้น ไม่รู้ว่าเราไปชอบเธอได้ยังไง อายุก็มากกว่าเราตั้ง 2 ปี ถ้าพูดถึงรุ่นก็อยู่รุ่นห่างกว่าผม 3 ปี รุ่นราวๆพี่ชายผมเลยทีเดียว เรื่องราวเริ่มขึ้้น เล่นเตอติสกับ 6 คน อิอิ เรา RANK เยอะกว่าเพื่อนๆ เลยต้องต่อ 8 ชั้น เธอเซฟมาแล้วขึ้นสเตตัสว่า (ชื่อผม)ขนาดต่อ 8 ชั้นผมยังได้ที่ 1 ผมก็ย้อมยิ้มกลิ่มตอนนั้นยังไม่ชอบเธอนะ เพราะยังคิดว่าเป็นเพื่อนยังไม่ได้รู้สึกอะไรเท่าไร เราก้อบอกว่าที่ 1 ตาเดียว ที่เหลือที่โหล่ ละยังมาถามอีกนะว่าคุ้มไหม 5555 วันนั้นเป็นที่ 10 มกราคมมั้งจำได้ วันต่อมา ก็ยังมาเล่นอีก 6 คนเท่าเดิม แต่คนเปลี่ยนไป อ้าวรอบนี้โดนกำจัดออกครับ เพราะว่าเก่งเกินไปเพื่อนกลัว RaNk หาย แต่ได้เล่นรอบหลังๆ อยู่นะ รู้สึกจำได้ว่าเล่นเครื่องของเธอเลย เครื่องเธอๆใช้ Macbook Pro ครับ โอ้แม่เจ้าปุ่มบังคับทิศทาง MAC มันเล็กกว่า Notebook ซะอีกผมกดไม่ถนัดเลยๆ ได้ที่โหล่เอา RANK ของเธอตกเลย โดนจวกนิดหน่อย อยากบอกว่าเค้าขอโทดดด -____-* จากนั้นวันที่ 12 เธอก็มาโพสบนกระดานข้อความของเรา บอกว่าเอาดาวช้านคืนมา อิอิ ผมก็จัดไปเล่นแบบ sprint ก็สู้ไม่ได้อ่านะ RANK เยอะกว่าก็ต้องต่อเลยแพ้เลย ประทับใจตรงที่พึ่งรู้จักกันไม่กี่เดือนแต่มาโพสบนกระดานข้อความของผมประทับใจนิด ๆแต่ก็ยังไม่ชอบเธอนะตอนนั้น ต่อมาวันเสาร์ที่ 21 เป็นวันบายเนียร์ คอนเสปคือตีม prom เง้อดันใส่กางเกงยีนต์ สูตรสีกรมท่า เธอก็ไปงานด้วยเธอเป็นหญิงคนเดียวที่มาขอผมถ่ายรูป ผมดีใจมากเลย แต่ตอนนั้นก็ไม่ชอบเธอนะยังคิดว่าถ่ายกับเพื่อน ดันมาบอกเราเหมือนเบคแฮมมหาวิทลัยสยองขวัญอีก กำเลยตู นิสัยของผมคนค่อนข้างเงียบขรึม แต่ถ้าคุ้นเคยแล้วหรือว่าคุยกันได้นี่ก็พูดมากใส่เลยนะ ด้วยความมนุษยสัมพันธ์ที่ดีของเธอๆคุยได้หมดกับทุกคนทั้งชายทั้งหญิง ไม่มีถือตัวต่าวจากผู้หญิงอื่นๆเลยล่ะ เหตุนี้แหละจึงมีแต่ผู้คนที่รักเธอ ไปคณะทุกครั้งเธอจะทักเราก่อนเป็นส่วนใหญ่ ผมงี้ใครมาคุยด้วยหน่อย ผมก็ไหวหวั่นแล้ว แต่เธอคนนี้ดันมาคุยกับผมบ่อยซะด้วยสิ ไม่ให้หวั่นไหวได้ไง วันนั้นเธอทำโปรแกรมตัวจบเสร็จ เธอมาผลักไหล่ผมด้วยมือ 2 ข้าง เธอคงดีใจมากๆ จนไม่รู้ไปบอกใครในห้องต่างก็ทำงาน คงมาลงที่ผม จะบอกว่าเออเต็มที่เลยจ้าว ผมคงเริ่มชอบเธอตอนนั้นมั้ง ผมก้อยิ้มให้เธอ วันที่เขียนไดอารี่ นี่พรุ่งนี้เธอคงจะเดินไปทางไปกรุงเทพและนั่งเครื่องบินไปต่ออเมริกาผมสงสารเธอจริงๆ เธอน่าจะกำลังร้องไห้ เพราะต้องจากประเทศไทยไปอยู่อเมริกา ผมอยากปลอบใจเธอจริงๆ แต่กลัวคนเขารู้ว่าผมแอบชอบเธอ เธอน่าจะมีแฟนแล้วด้วย แถมเพื่อนชายที่เธอสนิทด้วยดันคุยกันจ๊ะจ๋า หยั่งกะเป็นแฟนกัน ผมก็คงได้แต่ทำใจ ผมตัดสินใจจะโพสบนกระดานข้อความเธอไม่รุ้ว่าจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายรึเปล่า ตั้งแต่วันที่เธอผลักไหล่ผมๆอยากอยู่ไกล้เธอมาตลอด
            เธอจะไปกินข้าวที่ไหนผมจะพยายามตามไปกินด้วย เริ่มตั้งแต่วันที่ 21 กุมภาพันธ์ เวลา 5 โมงพวกแก๊งค์ของผมสัก 3-4 คน มักจะชวนผมไปเล่นดอทเอตอนเย็นๆอ่าครับ แต่ผมพยายามหลีกเลี่ยงที่จะไม่ไป ก็เลยทำเป็นฟิตทำโปรเจค แต่ก็ทำอยู่นะแต่นิดเดียวเอง จากนั้นกลุ่มเพื่อนที่ทำโปรเจคด้วยกันเขาจะไปกินข้าว กันเป็นสิบๆคนเลย ผมก็ไปด้วยเธอก็ไปนั่นละวันนั้นไปกินส้มตำอุดร ต่อมาวันที่ 26 จำได้เพราะนั่งดูบอลกับเพื่อนจนถึงตี 2 กว่าๆ ลิเวอร์พูลกับคาร์ดิฟชิงถ้วยคาร์ลิ่งคัพ วันนั้นไม่นึกไม่ฝันว่าจะมาพบเจอเธอที่คณะเศรษฐศาสตร์อึ้งอย่างบอกไม่ถูก วันนั้นผมจะออกไปซื้อข้าวไข่เจียว เธอฝากซื้อ ผมเต็มที่มากอ่ะ แบบเอากระดาษใส่มาให้ด้วยเผื่อเค้าจะเช็ดปากที่เลอะๆ ต่อจากนั้น 27 กุมภาพันธ์ แก๊งผมจะไปกินพิซซ่า ผมไม่ชอบกินพิซซ่า แต่ไม่ถึงกับรังเกียจ แต่วันนั้นพวกเพื่อนก็จะไปกินหมุกระทะ  ผมชอบหมูกระทะมากกว่าละเธอก็ชอบด้วย ผมไปทางหมูกระทะอ่ะสิ 555 แต่เธอคนนี้ใครมาชบว่าสวยเธอให้กินขนมเน่อ วันนั้นไปชมว่าใส่ผ้าคาด CN Blue ผมว่าเหมาะกับเธอดีอยู่(มั้ง) เธอเรียกผมมากินขนม ผมโคตรซึ้งเธอเลยอ่า ดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่สุดในโลก วันที่ 28 ผมมาคณะซะบ่ายเลย รู้ไหมว่ามาทำไมผมตั้งใจจะมารอเจอหน้านี่แหละ ทำเป็นอยู่จะทำโปรเจค แต่เพื่อนผมมันดั๊นชวนเล่นเกมวะง้าน ระหว่างกำลังจะออกห้องเธอกลับมาพอดี เธอทักผมจะรีบไปไหนมาเล่นต่อตึกด้วยกัน ผมบอกไปเล่นที่ร้านเกมนะ 555 แต่ วันนั้นเธอก็มาโพสกระดาน รีบกลับทำไมจะเล่นเตอติสที่คณะนี่ครั้งที่ 2 ที่เธอมาโพสบนกระดานผม จริงๆผมโพสสเตตัส เธอก็มาตอบหลายๆครั้งอ่ะนะเหมือนว่าเฮ้ยแบบสนใจคนอื่นด้วยแฮะยายนี่ ก็คือคนอื่นไม่มาเม้นผมเลย มีแต่เธอคนนี้มาเม้นไม่ให้ผมดีใจได้ไง แล้วโพสตอบมาว่าเล่นพรุ่งนี้ อ้าวกำดันกลับบ้านซะงั้นไม่บอกซักคำ ปล่อยให้เราไปนั่งรอที่คณะจนเย็น T T เสียใจมากไม่โพสบอกสักคำ ระหว่างที่เธอกลับบ้าน เธอไม่รู้หรอกว่าผมคิดถึงเธอแค่ไหน และผมโพสสถานะว่านอนพักเอาแรงทำงานดึกๆคนอื่นไม่มาตอบเม้นเลยมีแต่เธอคนนี้คนเดียวเท่านั้นที่มาตอบ มันยิ้่งเพิ่มระดับความชอบเธอสูงขึ้น เธอตอบคำแรกว่า "หรออออ" ผมก้อตอบเออ หลับตี 5 ตื่น 7 โมงครึ่ง ตื่นมาเพื่อที่จะไปคณะให้เร็วที่สุดเพื่อพบเจอแกนั้นแหละ แกจะรุ้ไหมเนี่ย วันที่ 2 มีนา ผมเล่นเกม facebook ขำๆ เล่นเกมที่ชื่อว่าเพื่อนที่สนใจมากที่สุด ปรากฎว่าเธอติดอันดับ 2 ของผมด้วย ผมโคตรดีใจอ่ะ  เพราะมันนับตั้งแต่วันที่ 11 กรกฏา 2011 คนถึง 2 มีนา 2012 ซึ่ง ณ วันที่ 2 ผู้รู้จักเธอได้แค่ 6 เดือนเองมั้ง หมายความว่ายัยนี่สนใจเรารึเปล่าเอ๊ะ ผมคิดไปเองเป็นตุเป็นตะ
       วันที่ 5 มีนาคมเป็นวันที่ผมอยู่กับเธอนานที่สุดเลยก็ว่าได้ ตั้งแต่เช้ายันเย็นเลยทีเดียว วันที่ 5 เธอมาสอบโปรเจค ว้าแต่เธอสอบไม่ผ่าน ผมมาเชียร์เธอช้าไปแย่เลย เธอสอบตั้งแต่ 8 โมงเลย เธอต้องสอบใหม่อีกรอบ เราสงสารเธออยากปลอบเธอ แต่เค้าอยุ่กับเพื่อนผู้ชายชื่อ P ซึ่งสนิทกันมากจนเรียกกันว่าที่รักเลยทีเดียว ผมก็เลยไม่กล้าทำอะไร ตอนกลางวันเธอจะไปกินข้าว โดยผมนั่งอยู่ตั้งไกล ยังมาเรียกผมให้เฝ้าของให้หน่อย เพื่อนที่อยู่ไกล้ๆก็ไม่ยอมฝาก แต่รู้ไหมผมดีใจอีกตามเคยแหละ ก็บอกแล้วผมเป้นคนขอบคนง่าย ใครมาดีด้วยหน่อยผมก็ชอบแล้วล่ะ เรารู้สึกเหมือนว่า เออเฮ้ยเธอไว้ใจเราขนาดนี้เลยหรอนี่ ฮิฮิดีใจ มื้อเที่ยงไปกินข้าวกัน 3 คนทั้งเพื่อนที่ชื่อ P และเธอ ตอนเย็น ไปกินไก่ KFC กัน ตอนแรกก็เหมือนเดิมผมลังเลว่าจะไปดีหรือไม่ไปดี ใจหนึ่งอยากอยู่คณะตรงนี้กับเธอนานๆ แต่เธอไปด้วยโดยไปกัน 7 คน แก๊งผม 5 คน แล้วก็มีเธอและเพื่อนชื่อ O ไหนๆก็มาห้างละ เอ้าเจาะหูม่างเลย จริงๆอยากเจาะตามเธออ่ะ เธอใส่ตุ้มหูผมก็เลยอยากใส่ตาม ต่อจากนั้นเพื่อนๆในแก๊งจะไปเล่นเกมกัน ผมพยายามปฏิเสธโดยอ้างว่าพรุ่งนี้สอบ แต่พรุ่งนี้สอบจริงๆนะ ผมจึงกลับมาที่คณะอยู่กับเธอจน 4 ทุ่ม จนคณะปิด พร้อมกับเพื่อนที่ชื่อ O จากนั้นก็ย้ายไปเศรษฐศาสตร์ ไปกัน 4 คนรวมเพื่อนในแก๊งผทอีก 1 คน นั่งโต๊ะเดียวกัน ผมนั่งตรงข้ามกับเธอ จนถึงเที่ยงคืนเธอก็กลับไปก่อน สภาพที่ดูทรุดโทรมมาก เพราะเธอเตรียมตัวมาสอบวันนี้แล้วก็ยังไม่ผ่าน เธอไม่ได้นอนทั้งคืนด้วย วันที่ 6 เจอเธอที่ห้องสอบ แต่ก็ไม่ได้ทักเพราะเธอดูเบลอมาก ทักไปคงไม่อยากคุย จากนั้นเธอก็สอบโปรเจคแล้วในที่สุดเธอก็สอบผ่าน วันนั้นเป็นวันสอบวันสุดท้ายพอดี ทุกคนในคณะก็จะไปฉลองกัน ซึ่งรวมถึงแก๊งของผมด้วยตอนแรก ยังไม่รู้จะไปฉลองร้านไหนดี แต่เผอิญแฟนเพื่อนผมไปกับกลุ่มของเธอพอดี แฟนเพื่อนผมมันก็เลยจองโต๊ะให้ร้าน WARM UP นั้นแหละ ผมได้ยินจากโทรศัพท์เพื่อนที่มันคุยกะแฟนมันว่าไป warm up ซึ่งกลุ่มของเธอจะไป ผมจึงยิ้มได้และประมาณว่าพร้อมไปเต็มที่อ่ะ ไปถึงผมก็นั่งกินข้างนอก เธอคงไปโต๊ะใน ผมพยายามที่จะเข้าไปข้างในเพื่อที่จะพบเจอเธอ ในที่สุดตัดสินใจอยู่นานจึงเข้าไป ตอนนั้นเธอเริ่มเมาแล้ว แต่ก็ยังพยายามยื่นแก้วมาชนกับผม ผมดีใจที่สุด แล้วเธอก็ออกไปพักข้างนอกประมาณ คงเมามากแล้ว ผมจึงเข้าไปนั่งข้างๆ เธอ แล้วคุยด้วยนิดหน่อย จากนั้นเธอก็เข้าไปข้างในต่อ จบวันนี้ วันที่ 7 เป็นวันมาฆบูชาด้วยวันนี้ทั้งมหาวิทยาลัยเงียบเหงา ร้านค้า ร้านอาหารปิดหมด ผมหิวข้าวประมาณบ่าย 3 เธอก็ขอไปด้วย ไปกัน 4 คน นั่งตรงข้ามกับเธอเหมือนเดิม ดีเหมือนกันจะได้จ้องหน้า อิอิ ต่อจากนั้นเพื่อนผมในแก๊งกลับไปก่อน และสัก 2 ทุ่ม เพื่อนอีกคนก็กลับ จึงเหลือผมกับเธออยุ่ในห้องทึ่คณะ 2-2 เซ็งอย่างเดียว ได้แต่มองหน้าคุยเป็นบางครั้ง ระหว่างเดินทางกลับผู้ชายโทรมาคาดว่าจะเป็นแฟนโทรมาผมเลยเซ็งเลย อดคุยได้แค่บอกลาแล้วก็จากไป วันที่ 8 คณะวุ่นวายมาก มีแต่คนเต็มเลย เธอก็ทักผมก่อนเช่นเคย เธอบอกว่าทำโปรเจครูปเล่มเสร็จแล้ว ผมก็บอกดีใจด้วยนะ เธอบอกอย่างดีใจเธอไม่ได้นอนเลยนั่งทำจนใกล้เช้า แต่วันนีี้เธอแต่งตัวสวยมาก วันที่ 9 วันสุดท้าย ผมนั่งอยู่ห้องเดิมที่คณะ พร้อมกับเพื่อนๆอีกหลายคนเธอเดินเข้ามาทุกคนก็ถามเกี่ยวกับการไปอเมริกาของเธอ ผมก็ไม่ค่อยได้คุยกับเธอเท่าไร เพราะวันนี้งานเธอยังไม่เสร็จ ก่อนที่เธอจะงานเสร็จเธอวิ่งขึ้นลงชั้น 1-4 2 รอบ เธอก็ต้องไปอเมริกาแล้ว เธอบินไปประมาณ 3 ทุ่มไปกรุงเทพ ในที่สุด 5 โมงกว่าๆมั้งงานเธอก็เสร็จสมบูรณ์ถ่ายรูปด้วยเอ้า สงสัยคงดีใจมาก เสียดายน่าจะเรียกเราไปถ่ายด้วยนะ อยากถ่ายด้วยเพราะวันนี้เธอน่ารัก ถ่ายรูปดูน่ารักโคตรๆเลยอ่า ตัวจริงนี่เฉยๆอ่า อิอิ แอบแซวนิดนึง และงานของเธอเสร็จเธอก็ได้เวลาบอกลา เธอเอามือแตะหลังผมเป็นครั้งสุดท้ายบอกลา T T ผมคงไม่ได้เจอหน้าเธออีกแล้ว เพราะเธอก็ไม่สนิทกับผมเท่าไร แต่เธอทักทายและมีความรู้สึกดีๆให้มากมาย คงไม่นัดผมมาเจอหรอก ตอนนี้คงคิดถึงคนอื่นๆมั้งคงไม่ได้คิดถึงเรา เธอมีแต่คนที่รักหลายๆคนซะด้วยสิ ผมอยากจะบอกเธอตรงนี้ว่าเราชอบแกนะ ถึงแกจะเป็นอย่างไรเราก็ยังชอบแกอยู่เสมอ เรารู้ว่าเธอไม่ได้คิดอะไรกับเรา เสียดายผมมาคุยกับเธอช่้าไปนิดหรือว่ารู้จักกันช้าไปนิดมีเวลาตั้งแต่ปี1-3 ไม่คุย ดันมาคุยเอาตอนนี้รู้จักได้ยังไม่ถึง 6 เดือนเลย แต่แค่นี้มันก็ทำให้เราชอบเธอแบบที่ลืมไม่ลง เราไม่ได้หวังให้เธอมาชอบเราหรอกนะเพียงแต่เรารู้สึกจากใจจริงๆว่าเราชอบเธอ เขียนไปน้ำตาคลอไป เศร้า อยากกินเบียร์ อยากเมา น้อยใจตัวเองเกิดมาไม่ฉลาด ช่วยไรเธอก็ไม่ได้ตอนเธอทำโปรเจค แค่อยากทำตัวใกล้ชิดเธอเท่านั้น มันก็สุขใจแล้ว เธอคงไม่ชอบผู้ชายแบบเราหรอก เธอชอบสังคม ชอบหรูหรา ซึ่งมันต่างกับเราเลย เรามันเงียบ ติดดิน มีอาหารอะไรอร่อยๆ ถูกๆนี่ก้อกินแล้ว แต่เธอชอบกิน ไดโดมอน หมุกะทะ พิซซ่า แต่มันไม่ผิดหรอก ที่เธอจะชอบแบบนั้น อีกอย่างเรามันมาทีหลัง เรามันไม่มีสิทธฺิ์ เพื่อนๆชายเหล่านั้นของเธอเค้ามาก่อนรู้จักกับเธอเป็น 2-3 ปีแล้ว  ถ้าเธอได้มาเห็นข้อความนี้แล้ว จะเกลียดเราก็ได้นะ แต่เราไม่มีวันที่จะเกลียดเธออยากแน่นอน เธอฝังอยู่ในความจำหลักของเราเรียบร้อยแล้ว จะหลับตาหรือตื่นภาพของเธอมันลอยอยุูในหัวเราอยู่เสมอ ผมคงได้แต่กลับไปเล่น Ragnarok เซิฟเดียวที่เคยเล่นกับเธอตอนที่ยังไม่ชอบเธอ เผื่อเธอจะกลับมาเล่นมันบ้าง ผมก็คงยังได้เจอเธอบ้าง ส่วน FB ก็คงไม่ต้องหวังผมไม่กล้าทักเธอไม่รู้เป็นอะไร แค่เธอมา LIKE สถานะของผมๆ ก็ดีใจสุดๆแล้ว ไม่เอาอะไรมาก มาเม้นนี่ยิ่งดีใจหนักเข้าไปอีก สุดท้ายนี้ขอให้เธอเดินทางปลอดภัยนะ และอยู่อมเริกาโดยไรภยันตรายทั้งปวง กลับมาหวังว่าเธอคงคิดถึงกันสักนิดก็ยังดีนะ แต่คงไม่มั้งเพราะไม่รุ้เธอจะคิดถึงเราไปทำไมเราไม่ได้มีความหมายกับเธอเท่าไร คิดถึงเสมอนะ

ผมเป็นคนใจง่าย หลงรักคนง่าย เป็นกันบ้างไหม 1

          สุดท้ายคนนั้นผมก็ไม่ได้เอาดอกไม้ไปให้เขา ทิ้งไว้ในห้องใส่แจกันไว้(โกหกน่ะ) เป็นแก้วพลาสติกใส่นั้ำแล้วอิงไว้กับโต๊ะข้างตุ้เสื้อผ้าเสียที ไว้รอวันเกิดเค้าผมค่อยลุยต่อละกัน ช่วงนี้เขาไม่ค่อยติดต่อมาเลย (สงสัยติดสอบมั้ง) มาเข้าเรื่องกันต่อ อย่างที่บอกผมเป็นคนใจง่าย หลงรักคนง่าย ใครมาทำนี้ค่อยหน่อย แถมยังบ่อยๆ ก็ยิ่งหลงรักใหญ่เลยเอ้า ตอนนี้ผมก็อยุ่ปี 4 แล้ว ช่วงนี้เป็นช่วงสุดท้ายที่จะได้พบหน้าพบตาเพื่อนๆ ทั้งที่สนิทและไม่สนิท คิดๆไปแล้วมันก็น่าจะหายเหมือนกัน จะไม่ไดดพบเจอกันบ่อยๆอีกแล้ว ทุกคนก็ต้องไปตามทางเดินชีวิตของแต่ละคน บางคนหางานทำทันทีที่ทำโปรเจคจบเสร็จ บางคนก็จะไปเรียนต่อปริญญาโท บางคนอยากเรียนจริงๆ บางคนยังไม่อยากทำงาน อีกพวกหนึ่งก็จะไป Work&Travel สัก 3 เดือนโดยประมาณแล้วเขาก็กลับมา เยอะแยอะมากมาย พวกที่สนิทกันอย่างแก๊งผมก็ในกรุ๊ปประมาณ 14-15 คน ก็ไม่เยอะเท่าไร ผมเป็นคนคุยไม่เก่งมีเพื่อนแค่นี้ก็ดีใจละ พูดถึงจุดเริ่มต้นที่มาคบกับเจ้าพวกนี้ ประการสำคัญก็คงเป้นเกมส์ที่ทั่วโลกเขาฮิตกันนั่นก็คือ โดต้า ไปเล่นที่ร้่านเกมส์ด้วยกัยบ่อยๆเข้า จนสนิทกันเลย 555 เพื่อนในกรุ๊ปคนแรกที่ผมจำได้คือ เจกครับคนแรก วันนั้นเป็นวันเข้าค่ายรับน้องปี 1 เจกก็เข้ามาทักผมด้วยมิตรไมตรี เจกชอบเล่นฟุตบอล ชอบรองเท้าสตั๊ด ชอบดูเดอะสตาร์ ชอบดูอะไรที่มันฮาๆ คนนี้ผมชอบเขาเพราะเขาเป็นคนตลกและชอบช่วยเหลือคนอื่นด้วยความเต็มใจ นี่แหละเสน่ห์ของเขา ออกเรียบร้อยนิดนึง มีสาวมาชอบด้วยแต่มันก็ไม่เล่นด้วย คนที่สองที่เข้ามาก็คือแชมป์ แชมป์อายุมากกว่าคนอื่นถึง 3 ปี น้องของมันเรียนจบไปแล้วอ่านะ คนนี้มีน้ำเสียงที่นุ่ม เฮฮา เป็นใจดีพอสมควร ผมสนิทกับเขาตอนปี 1 มากเพราะชอบไปส่งและรับกลับมาจากร้านเกมสื ปี 1 นี่ติดดอทเอมาก เล่นจนดึกดึ่นเข้าหอ ตี1ตี2 บางวันก็โต้รุ่งเลย เกรดออกมา 1.25 โดนด่าเละครับ อย่าเอาเป็นแบบอย่างเน้อ คนที่สาม อัษ คนนี้เก่งเว็บไซด์ SEO ยกให้เขาเลยคนนี้อัจริยะ สมชื่อเขาเลยล่ะ เขาเป็นคนเรียนเก่งอ่ะ ดูอย่างอ่านหนังสือเวลาเท่าๆกัน แต่เขาได้คะแนนมากกว่าผมอีก เก่งไปละ คนนี้ชอบเลี้ยงเม่น เป็นแนวอินดี้ๆ ชอบฟังเพลงอินดี ผมชอบเขาที่เขาเป็นคนเฮฮาดี แต่บางครั้งก็ชอบเหวี่ยงนิดนึงถ้าเซ็งอะไรสักอย่าง เจอเขาครั้งแรกก็ตอนที่เข้าค่ายนั่นแหละยังไม่สนิทกันมาถึงเล่นแบตด้วยกันเฉยเล่นแบตแบบ 3 คน อ่ะ คล้ายๆตะกร้อวงแต่เป็นตีแบ็ตแทน 555+ คนที่สี่ก็คือ แม็ก คนนี้ฉายาคือเพื่อนอ้วน ให้เพื่อน 100 % ตัวมันก็อ้วนด้วย เจ้านี่ๆก็เป็นอีกคนที่เก่งฐานข้อมูล มีน้ำใจต่อผมพอสมควร เฮฮากับผม นิสัยดี แต่ชอบนินทาแต่นินทาประมาณว่า อยากให้คนอื่นได้ดีประมาณนั้น คนนนี้ก็แนวอินดี้ อยากทำอะไรทำ ขยันทำงาน คนนนี้ผมอีกหน่อยนี่มีสิทธ์เจริญอ่ะ เพราะมันเอาถ่าน เอาทางดีตลอด คนต่อมาก็ โปเต้ คนนี้ค่อนข้างขี้อวดขี้โม้หน่อยนึง แต่มันก็เก่งหลายเรื่อง แม้หน้าตาไม่สู้ดีนักแต่สาวเพียบ ชอบกินเหล้ามาก ใครชวนไปไหนไป ไปหมด 555 คนนี้ก็เฮฮา อารมณ์ตลอด มีน้ำใจครับ คนต่อมาก็เป็น อาร์ม คนนี้ค่อนข้างจะเงียบๆหน่อย แต่ว่าคุยกับผมได้แทบทุกเรื่องเลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป้นเรื่องเพลง เรื่องงาน เรื่องความรักยังคุยด้วยได้เลย 555 เป็นคนใจเย็นพอสมควร แต่ถ้าโมโหขึ้นมาก็น่ากลัวเหมือนกันเน่อ โดยส่วนตัวมันเป็นคนชอบถ่ายรุป ไปงานไหนก็เอากล้องไป เหมือนปิดทองหลังพระอ่า ให้มันไปถ่ายรูป ด้วยความที่เราสองคนใส่แว่นเหมือนกัน จึงจะทำให้เข้ากันได้ง่ายก็เป็นได้เนอะ คนต่อมา ก็คือ มิวสิค เจ้านี่ถือเป้นคนอัจริยะคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ เพราะทำอะไรมันก็ทำได้หมด แต่มันขี้เกียจ ไม่ลองทำเท่านั้น ตื่นสายที่สุดในบรรดากลุ่มเพื่อนทั้งหมด มิวสิคชอบเล่นฟุตบอลเหมือนกับผม เล่นเก่งเลยทีเดียว เลี้ยงลุยๆไปได้หมด คนนี้ก็มีน้ำใจชอบไปรับไปส่งเพื่อนๆโดยไม่อิดออดอะไรทั้งนั้น คนต่อมา ก็เป็น  ชาคริต คนนี้มีกิ๊ก สาวเลอะ เป็นนักซอฟต์บอลของมหาวิทยาลัย พูดจาอาจกวนๆไปบ้าง แต่โดยรวมละดีนะ มีน้ำใจ คนต่อมาก็ ซุป คนก็พูดกวนๆ เหมือนกันช่างยุ แต่ไอ้นี่เป็นคนรักแฟนครับ แฟนมันงานอะไรทำไม่เสร็จมันจะเข้าไปช่วยทำทันที พูดจ๊ะจ๋าจนน่าหมั่นใส้ แต่มันเป็นคนที่ค่อนข้างเทคแครืเพื่อนเลยนะ แต่ตัวอ้วนไปหน่อย แล้วก้อมี วินกับบอม พวกนายก็อัธยาศัยดี แม้ไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยแต่ก็เรายังจำทุกนาทีๆ หัวเราะด้วยกันนะบอม ที่หัวเราะแทบตายกับภาพวิ่งเก็บชีสในโทรทัศน์ได้นะเพื่อน เดียวคราวหน้ามาเล่าเรื่องแอบชอบคนง่ายต่อ ออกประเด็นไปเยอะเลย

14 กุมภา เฮฮา บ้าบอ

         เมื่อคืนได้ไปเลี้ยงฉลองวันเกิดของเพื่อนครับ จริงๆ เกิดมาได้เกือบเดือนละเพิ่งมาเลี้ยงวันนี้ 14 กุมภา กะจะหลบอยู่หอตามประสาคนโสดแท้ๆ แต่ไม่เป็นไรคิดว่าไปหาเนื้อคู่เอาข้างหน้าก็ได้ว่า 3 ทุ่ม ได้เวลานัด ผมก็ไปสายตามเคย 3 ทุ่มครึ่งโน่นอ่ะ ก็สั่งเบียร์มากินยี่ห้อ Cheer กินสักพักเอ้อ มันน่าเบื่อโว๊ยมาก็เล่นบีบีกัน โทรศัพท์นะไม่ใช่ปืน เออ เพื่อนผมก็พูดขึ้นมา ยักษ์ใหญ่ไล่ยักษเล็กก้อพูดตาม ใครพูดไม่ได้หรือพูดผิดโดน! คนต่อมาโดน! มันพูดยักษ์ไหล่ 555 คราวนี้มาถึงผมโดนมั้ง ยายกินลำไย น้ำลายยายไหลย้อย ผมพูด"ยายกินลำไย น้ำลายยายไหยย้อย" โดน! มาถึงให่ทายชื่อยี่ห้อเหล้า ผมเอา SPEY ROYAL เพื่อนข้างๆผม มันตอบเสียงดีงอย่างมั่นใจว่า "อาชา" โดน! ลืมบอกไปโดนนี่โดนครึ่งแก้ว มีอีกครับ เกมส์ต่อมา ทายชื่อจังหวัดที่อยู่ในภาคตะวันออก เพื่อนข้างๆ ผมไอ้คนที่มันตอบอาชานั่นแหละ "ฉะเชิงเทรา" โดนอีกแล้ว! คราวนี้ตาผมโดนอีกละ ให้ตอบชื่อหนังอ่าน้า ตอนนั้นเริ่มเมาได้ที่จัดไปเต็มๆ "คนอวดผี" โดน! แต่มีที่น่าเจ็บที่สุดก็คือ ให้ทายชื่อละครเจ็บใจชะมัดชอบดุละครแท้ ดันตอบผิด พูดว่า"สาวน้อยในตะเกียงแก้ว" แค่นี้ก็จบละไงดั้นไปใส่ว่า ภาค 3 โดน! ทีนี้เมากันถ้วนหน้าใครแอบจีบ หรือกินน้อยๆ ก็ได้กินถ้วนหน้า วันนี้ไปสัมผัสบาร์เกย์ โอ้แม่เจ้าผู้ชายเต็มร้านเลยครับ หาผู้หญิงเจอยากมากๆ พระเจ้า กะเทยมีดั้งมาเต้นอีก เขาใส่ชุดนักศึกษาหญิงมาเต้นอีก บรื๋อสยอง ผมรับไม่ได้ที่สุดเล้ย แต่ไม่อยากทำท่ารังเกียจเดียวคนเกลียดชัง ไปดูไกล้ๆเวทีเห็นชัดมีแต่พวกเกย์ครับ เข้าไปสักพักจึงรีบพวกเพื่อนผู้หญิงมันชอบดู จริงๆผมแค่จะไปรับเท่านั้นแหละรับร้านเดิม ร้านที่กินเบียร์อ่า อ่อบาร์เกย์อยู่ตรงข้ามเชียงใหม่ภูคำ ชื่อร้านอะไรไม่อยากจำช่างมัน ทำให้ผมต้องรอพวกเขาและต้องทนดูกะเทยแสดงนี่ไป จนทนไม่ไหวจึงชิ่งออกมาก่อนจะว่าผมยังไงก็ชั่งเหอะ และหลังจากกินเบียร์ร้านนั้นเสร็จ ก็ไปต่อด้วยตะวันแดงครับ เออตอนอยู่ร้านเบียร์มีคนมาขายดอกกุหลาบแหะ ซื้อไปตั้ง 2 ดอก ดอกนึงให้เจ้าภาพ ซึ่งเป็นเพื่อนผู้หญิง เค้าก็คุยกับผมดีนะ ไม่ถือตัว มีน้ำใจสุดๆ อย่างวันที่ไปเที่ยวดอย หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ เราก็จะล้างถ้วยล้างชามกัน เธอคนนี้ล้างซะเป็นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะหม้อหมูกระทะซึ่งกินเสร็จตามหลักต้องแช่ไว้ 2-3 ใช่ไหม ถึงจะหลัง แต่เราล้างเลยทันทีซึ่งเธอเป็นคนขัด ผมซึ้งในน้ำใจเธอจริงๆคนนี้ เค้าไม่ถึงกับสวยมากนะ แต่เขาดูน่ารักและอัธยาสัยดี แอบชอบเค้านิดๆเหมือนกัน 555 ก็เค้าดีกับเราอ้าเนาะเราก็อยากดีกับเขาบ้าง ไม่รู้เขามีแฟนรึยังเนาะ และไอเพื่อนผมมันก็เวลาเจอกับเธอคนนนี้มันก็ทำอยากจะเป็นแฟนกับเธอคนนี้จริง แบบประมาณพูดแทะโลมอะไรประมาณเนี้ย ตกลงมันจะเอายังไงของมันเนี่ยๆ จริงๆแฟนมันก็มีนะ ผมคิดมันคงอยากเลิกกับแฟนเก่า แต่แฟนเก่าคงไม่ยอมง่ายๆ 555 เมื่อวานก็เลยเอาดอกไม่ให้เธอคนเนี้ยเลย เหลืออีกดอก ก็ทำโกหกพวกเพื่อนๆว่าซื้อให้ตังเองจริงๆ จะเอาไปซื้อให้สาวจากบทความที่แล้วต่างหากล่ะ ที่เจอกันที่วัดน่ะแหละ มาถึงวันที่ 15 ละยังไม่ได้ให้ ตอนเย็นเลยถามว่า"เย็นนี้ว่างไหม" ก็คือจะให้เขาลงมาดอกไม้แค่เนี๊ย เง้อออฟไล์น์ไปเลย T T สุดท้ายดอกไม้ก็ยังแช่ไว้ในถังน้ำไม่รุ้ว่าจะเหี่ยวก่อนถึงมือคนที่เราอยากให้หรือเปล่าก็ไม่รู้ เศร้าจริงๆเลยผมแค่เนี้ยก็ทำไม่ได้ ช่างเถอะลุ้นต่อไป  และเราปิดท้ายด้วยกันไปต่อที่ตะวันแดง เมาสุดๆ แต่ยังอุตส่าห์ขับรถไปซื้อไข่เจียวดาวหลังมออยู่นะ แต่ซื่้อมาละก็ไม่ได้กินอ่า เมาเกินเลยหลับไปเลย ตื่นสายมาก็มาอ้วกๆเป็นสีเขียวด้วย แล้วก็กินไข่เจียวต่อ แล้วก็สักชั้วโมงนึง ก็อ้วกออกมาเป็นไข่เจียวอีก กำแท้ๆ แบบแฮ๊งมากอ่ะนะ กินเบียร์ปิดท้ายด้วยเหล้าก็เป็นงี้แหละ สกว่าจะรู้สึกดีพอมีสติปาเช้าไป 4 โมงเย็น ซื้อน้ำตาลสดกินมีรสชาติเปรี้ยวๆ ด้วยนะไม่รู้บูดรึเปล่า ก็รู้สึกดีขึ้นมานิดนึง คราวหน้าต้องลองเอ็ม-150 ละกันดุว่าจะดีขึ้นไหม วันนี้บ่นแค่นี้ไปละคร๊าบบบ

วันนี้วันแห่งความรัก

วันนี้ขอนอกเรื่องหน่อย เนื่องจากเป็นวันแห่งความรักก็ขอตามกระแสหน่อยละกัน จริงความรักมันไม่ใช่ให้แค่แฟน คนรัก คนที่เราชอบอย่างเดียว คนรอบรอบข้างที่เรารักและรักเราก็ใช้ได้ เพื่อนเราไง้ พ่อแม่ พี่น้องมากมาย วันวาเลนไทด์ปีนี้ใครไม่มีคู่(เหมือนผม) ก็ขอให้มีลงคานไวๆ ใครที่มีคนรักอยุ่แล้วก็ให้รักกันนานๆนะครับ เออ ผมเรื่องมาเล่า คือ ผมแอบชอบผุ้หญิงคนหนึ่ง ผมเจอเธอที่วัดในวันที่ 15 เมษายน 2553 คนเมืองเหนือเขาเรียกวันนี้ว่าวันพญาวัน เขียนถูกรึเปล่าไม่รู้ ถ้าเขียนผิดก็ขออภัยนะ มองเห็นครั้งแรก เฮ๊ย น่ารักอ่า :) แล้วก็มีครั้งที่สอง ครั้งที่สาม ตามมาติดๆ ก็มองนานๆ คนสวยต้องมองนานๆ ต่อมาผมกับครอบครัว รวมทั้งญาติๆ ก็ไปไหว้อนุเสาวรีย์พระนางสามผิว ทางครอบครัวของเธอก็ตามมาด้วย เอ๊า ดันมารู้ทีหลัง อ่าวพ่อแม่รุ้จักกันด้วย แอบคิดในใจ เฮ๊ย ยังงี้ต้อเข้าทางแม่ดีกว่า ประมาณให้แม่เราไปขอ 555+ แค่คิดเน้อไม่มีไรมาก วันนั้นต่างคนต่างไหว้ผู้ใหญ่ ผมแอบสบตาเธอแวบนึงยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ เธอตาโต เสียงแหบ เสียงแหบนี่รู้ตอนมัธยมต้นละ แต่ตอนนั้นยังไม่ชอบเธอนะ ตั้งแต่วันนั้นผมจึงเริ่มอยากรุ้จักเธอมากขึ้น จึงไปคิดว่าการที่จะติดต่อเธอได้ ก้อคงมีแต่ Social Network อ่อ ตอนแรกที่ยังไม่พบหน้าเธอนี่ ผมก็มี Hi-5 ของเธออยู่นะ แต่ไม่สนใจเท่าไร ตั้งแต่วันนั้นมาเปิดดูเกือบทุกวัน 555 ใครจะมองว่าเธอไม่สวยผมไม่สนเธอสวยในสายตาผมเสมอ 555 ตอนนั้นก็มี Facebook พอดี จึงไปหาชื่อเทอในแวดวงเพื่อนๆ ในที่สุดก็เจอและแอดไปโลด และก็ในเฟสเธอก็มีอีเมลล์ Hotmail ผมก็แอดไปด้วยเลย จากนั้นก็ทักเธอเกือบทุกวัน ผมก็เป็นฝ่ายทักอ่ะนะ ผมเลยจัดเลยบอกไปตรงๆ เอาวะมันเป็นการแสดงถึงความจริงใจไงเนอะ "เราชอบเธอ" แล้วผมก็ออฟไลน์ออกไปเลย แบบว่ากลัวคำตอบว่า No กลัวใจผมรับไม่ได้อ่า = = วันต่อมากลับมาดูคำตอบ ได้คำว่า"ป่วง" ก้อถามไปตรงๆ เธอบอกว่าเธอตกใจอ่ะยังไม่เคยเจอกันเลยบอกชอบได้ไง เง้อวันที่ 15 แกไม่จำฉันเลยเหรอนี่ น้อยใจชะมัด :(  หลังจากนั้นก็ทักเขาเรื่อยๆตามที่เวลามันว่างๆ ว่างตลอดเวอ่ะน่ะ จนเฮ้อ เธอไม่ทักเราเลย สงสัยจะรังเกียจ 555 ประมารความคิดนี้มันอยู่ในห้วงสมองอ่ะนะ จนกระทั่งหลังสอบมิดเทอม ประมาณเดือนสิงหา นับจากวันน้้น ประมาณ 4 เดือน ตึ๊งๆๆ ผมก้อกดดู ปรากฎว่า เฮ๊ย เธอทักมา ผมดีใจหยั่งกะถูกรางวัลเลขท้าย 2 ตัว แล้วก็คุยใหญ่ คือจะบอกว่ามันก้เป็นความสุขเล็กน้อย ของผมอ่ะนะ คนอื่นอาจจะไม่เท่าไร แต่ผมถือว่าการที่เธอทักมาครั้งนี้เป็นสุขที่ผมได้รับสุขๆ คิดในใจว่า เหอๆ เธอคงมีใจให้เราบ้างละ(มั้ง) คิดไปต่างๆนาๆ คิดไปไกลจนจะเอาเป็นแฟนให้ได้อ่ะ เฮ้อ หลังจากวันนั้น อีกประมาณ 1 เดือน บางทีก็ 15 วัน เธอก้เป็นฝ่ายทักผมมาเรื่อยๆ เลย จนถึงปีใหม่ 2554 เลยทีเดียว วันนี้ง่วงละพอแค่นี้ก่อน วันนี้เป็นวาเลนไทด์ จากวันนั้นถึงวันนี้มันก็ผ่านมาใกล้จะ ครบ 2 ปีแล้ว ผมยังไม่มีโอกาสได้บอกรักหรือทำอะไรให้เธอที่แสดงถึงความรักความชอบเลย วันนี้แหละผมจะต้องทำให้ได้ จะสำเร็จไหมต้องมาลุ้นวันนี้

แนะนำตัว

      ตอนนี้ผมก็ใกล้เรียนจบแล้วคงมีเวลาเขียนไดอารี่ส่วนตัวผ่านเว็บมากขึ้น ก็ไม่ได้อะไรมากแค่มีอะไรก็จะมาบ่นๆ บนบล๊อกนี้ละกันเน้อ(เป็นที่ระบายอันดับสองต่อจาก facebook) โดยส่วนตัวผมเป็นที่ค่อนข้างเกรียน ใครเกรียนมาผมก็เกรียนตอบอ่าครับ เข้าเรื่องเลยละกันผมเอาบล๊อกนี้เป็นบล๊อกพูดคุยเกี่ยวกับกีตาร์โปร่งละกัน อาจจะไม่เหมาะสำหรับมือเก่าและเก๋านะครับ ผมจะคุยเกี่ยวพื้นฐานของมันและให้จับคอร์ดดีดกีตาร์ให้เป็นทุกคนก็เพียงพอแล้ว อยากเล่นกีตาร์ให้เป็นหรือครับง่ายๆ หาเพลงที่คุณชอบมากๆมาสัก 4-5 เพลง ต้องย้ำว่าชอบมากๆนะส่งผลถึงแรงจูงใจที่จะดีดให้เป็น แล้วคุณก็ฟังจังหวะมันให้ดีแล้วก็ดีดไปเลยตามใจต้องการ
       แน่นอนอยากเล่นกีตาร์เป็นต้องมีกีตาร์ส่วนตัวเป็นของตัวเอง ไปหยิบยืมมาเผื่อเจ้าของเค้าจะเอาคืนพาลจะหมดอารมณ์เล่นเปล่าๆ ของผมซื้อมาครั้งแรงประมาณตอน ม.4 ครับ รู้สึกว่าจะช้าไปเพื่อนๆผม ม.2 เค้าเอามาเล่นที่โรงเรียนกันแล้ว ตอนเค้าเริ่มๆเล่นนี่ผมยังไม่ค่อยสนใจเท่าไรอ่ะนะ จนเพื่อนสนิทผมนี่แหละเอามาเล่นให้ดู เออผมก็เออลองเล่นดูมั้ง ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เพลงวงไอน้ำ ชุด รักคงมีเจ้าของมั้ง ดังแทบทุกเพลงในอัลบั้มอ่านะ โอเคมาว่าถึงกีตาร์ของผมกันต่อ ผมซื้อยี่ห้อ SAKURA ครับ(ในร้านมันมีแค่นั้นแหละ) และอยากได้เร็วๆด้วย ซื้อมา 2600 บาท เสียงก็โอเคนะ ตอนนี้เล่นมาจนบัดนี้ ได้เปลี่ยนสายแค่ 2 สาย คือสาย 1-2 เปลี่ยนเพราะว่าตั้งสายและมันขาดอ่ะครับ คราวนี้จึงคิดว่า เฮ้ยสาย 3 คงเป็นสายต่อไปที่ต้องขาดแน่ ด้วยความขี้เกียจของผมถ้าสายมันขาดมา ผมขี้เกียจเปลี่ยนครับ จึงไปซื้อคาโป้(เอาไว้ให้ตัวโน๊ตเปลี่ยนไปครึ่งเสียง เช่น Eb กลายเป็น E เป็นต้น) อ่ะซื้อมาละก็ตั้งสายให้ดรอปกว่าปกติ ที่นี้พอคาดคาโป้ปั๊บมันก็เท่าปกติละ 555 แต่เสียค่าคาโป้ไป 150 บาท แพงชิบ = = ข้อดีของการทำแบบนี้ก็คือ เพลงที่คอร์ดบอกว่า tune to Eb อะไรประมาณนี้เราสามารถเล่นคอร์ดตรงตามนั้นได้เลย และใกล้เคียงของจริงด้วย ถ้าไม่ tune ก็เล่นไปเลยก็ได้ครับเสียงสูงไปอีกครึ่งเสียง ตามสไตล์ละกัน หรืออีกทางหนึ่ง คุณก็ลดคีย์ลงจากในเพลงจริงก็ได้ เช่น มันบอกคอร์ด A เราก็เล่น Ab ซะก็โอเคครับ ส่วนเพลงที่ลักษณะ tune to Eb ก็มีเพลง รู้สึกดี(No More Tear) ซมซาน(Loso) ความทรมานที่แสนมีความสุข(Klear) เป็นต้น แต่มันก็มีข้อเสียนั่นก็คือคุณจะเสียที่ว่างไป 1 เฟรต นั้นก็คือเฟรตบนสุด และเวลาโซโล่หรือเกาอาจจะทำให้พลาดได้ โดยส่วนตัวผมชอบดีดมากกว่าเลยไม่แคร์อยู่แล้ว โอเควันนี้บ่นแค่นี้ก่อน สวัสดีครับ