ผมเป็นคนใจง่าย หลงรักคนง่าย เป็นกันบ้างไหม 2

      ไหนๆก็ไหน วันนี้มีอารมณ์เขียนต่อ วันนี้ก็เขียนต่อเลยละกัน เรื่องมันเริ่มตั้งแต่ไปทำโปรเจค เธอมาคณะแทบทุกวันเลย วันนั้นเล่นเกมต่อตึกหลายคนสนุกมาก เธอก็เล่นด้วย ตลกดีอ่ะผู้หญิงอะไรพูดคำหยาบบ่อยชิบเป๋งเลย ทั้ง cheer here เป็นต้น ไม่รู้ว่าเราไปชอบเธอได้ยังไง อายุก็มากกว่าเราตั้ง 2 ปี ถ้าพูดถึงรุ่นก็อยู่รุ่นห่างกว่าผม 3 ปี รุ่นราวๆพี่ชายผมเลยทีเดียว เรื่องราวเริ่มขึ้้น เล่นเตอติสกับ 6 คน อิอิ เรา RANK เยอะกว่าเพื่อนๆ เลยต้องต่อ 8 ชั้น เธอเซฟมาแล้วขึ้นสเตตัสว่า (ชื่อผม)ขนาดต่อ 8 ชั้นผมยังได้ที่ 1 ผมก็ย้อมยิ้มกลิ่มตอนนั้นยังไม่ชอบเธอนะ เพราะยังคิดว่าเป็นเพื่อนยังไม่ได้รู้สึกอะไรเท่าไร เราก้อบอกว่าที่ 1 ตาเดียว ที่เหลือที่โหล่ ละยังมาถามอีกนะว่าคุ้มไหม 5555 วันนั้นเป็นที่ 10 มกราคมมั้งจำได้ วันต่อมา ก็ยังมาเล่นอีก 6 คนเท่าเดิม แต่คนเปลี่ยนไป อ้าวรอบนี้โดนกำจัดออกครับ เพราะว่าเก่งเกินไปเพื่อนกลัว RaNk หาย แต่ได้เล่นรอบหลังๆ อยู่นะ รู้สึกจำได้ว่าเล่นเครื่องของเธอเลย เครื่องเธอๆใช้ Macbook Pro ครับ โอ้แม่เจ้าปุ่มบังคับทิศทาง MAC มันเล็กกว่า Notebook ซะอีกผมกดไม่ถนัดเลยๆ ได้ที่โหล่เอา RANK ของเธอตกเลย โดนจวกนิดหน่อย อยากบอกว่าเค้าขอโทดดด -____-* จากนั้นวันที่ 12 เธอก็มาโพสบนกระดานข้อความของเรา บอกว่าเอาดาวช้านคืนมา อิอิ ผมก็จัดไปเล่นแบบ sprint ก็สู้ไม่ได้อ่านะ RANK เยอะกว่าก็ต้องต่อเลยแพ้เลย ประทับใจตรงที่พึ่งรู้จักกันไม่กี่เดือนแต่มาโพสบนกระดานข้อความของผมประทับใจนิด ๆแต่ก็ยังไม่ชอบเธอนะตอนนั้น ต่อมาวันเสาร์ที่ 21 เป็นวันบายเนียร์ คอนเสปคือตีม prom เง้อดันใส่กางเกงยีนต์ สูตรสีกรมท่า เธอก็ไปงานด้วยเธอเป็นหญิงคนเดียวที่มาขอผมถ่ายรูป ผมดีใจมากเลย แต่ตอนนั้นก็ไม่ชอบเธอนะยังคิดว่าถ่ายกับเพื่อน ดันมาบอกเราเหมือนเบคแฮมมหาวิทลัยสยองขวัญอีก กำเลยตู นิสัยของผมคนค่อนข้างเงียบขรึม แต่ถ้าคุ้นเคยแล้วหรือว่าคุยกันได้นี่ก็พูดมากใส่เลยนะ ด้วยความมนุษยสัมพันธ์ที่ดีของเธอๆคุยได้หมดกับทุกคนทั้งชายทั้งหญิง ไม่มีถือตัวต่าวจากผู้หญิงอื่นๆเลยล่ะ เหตุนี้แหละจึงมีแต่ผู้คนที่รักเธอ ไปคณะทุกครั้งเธอจะทักเราก่อนเป็นส่วนใหญ่ ผมงี้ใครมาคุยด้วยหน่อย ผมก็ไหวหวั่นแล้ว แต่เธอคนนี้ดันมาคุยกับผมบ่อยซะด้วยสิ ไม่ให้หวั่นไหวได้ไง วันนั้นเธอทำโปรแกรมตัวจบเสร็จ เธอมาผลักไหล่ผมด้วยมือ 2 ข้าง เธอคงดีใจมากๆ จนไม่รู้ไปบอกใครในห้องต่างก็ทำงาน คงมาลงที่ผม จะบอกว่าเออเต็มที่เลยจ้าว ผมคงเริ่มชอบเธอตอนนั้นมั้ง ผมก้อยิ้มให้เธอ วันที่เขียนไดอารี่ นี่พรุ่งนี้เธอคงจะเดินไปทางไปกรุงเทพและนั่งเครื่องบินไปต่ออเมริกาผมสงสารเธอจริงๆ เธอน่าจะกำลังร้องไห้ เพราะต้องจากประเทศไทยไปอยู่อเมริกา ผมอยากปลอบใจเธอจริงๆ แต่กลัวคนเขารู้ว่าผมแอบชอบเธอ เธอน่าจะมีแฟนแล้วด้วย แถมเพื่อนชายที่เธอสนิทด้วยดันคุยกันจ๊ะจ๋า หยั่งกะเป็นแฟนกัน ผมก็คงได้แต่ทำใจ ผมตัดสินใจจะโพสบนกระดานข้อความเธอไม่รุ้ว่าจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายรึเปล่า ตั้งแต่วันที่เธอผลักไหล่ผมๆอยากอยู่ไกล้เธอมาตลอด
            เธอจะไปกินข้าวที่ไหนผมจะพยายามตามไปกินด้วย เริ่มตั้งแต่วันที่ 21 กุมภาพันธ์ เวลา 5 โมงพวกแก๊งค์ของผมสัก 3-4 คน มักจะชวนผมไปเล่นดอทเอตอนเย็นๆอ่าครับ แต่ผมพยายามหลีกเลี่ยงที่จะไม่ไป ก็เลยทำเป็นฟิตทำโปรเจค แต่ก็ทำอยู่นะแต่นิดเดียวเอง จากนั้นกลุ่มเพื่อนที่ทำโปรเจคด้วยกันเขาจะไปกินข้าว กันเป็นสิบๆคนเลย ผมก็ไปด้วยเธอก็ไปนั่นละวันนั้นไปกินส้มตำอุดร ต่อมาวันที่ 26 จำได้เพราะนั่งดูบอลกับเพื่อนจนถึงตี 2 กว่าๆ ลิเวอร์พูลกับคาร์ดิฟชิงถ้วยคาร์ลิ่งคัพ วันนั้นไม่นึกไม่ฝันว่าจะมาพบเจอเธอที่คณะเศรษฐศาสตร์อึ้งอย่างบอกไม่ถูก วันนั้นผมจะออกไปซื้อข้าวไข่เจียว เธอฝากซื้อ ผมเต็มที่มากอ่ะ แบบเอากระดาษใส่มาให้ด้วยเผื่อเค้าจะเช็ดปากที่เลอะๆ ต่อจากนั้น 27 กุมภาพันธ์ แก๊งผมจะไปกินพิซซ่า ผมไม่ชอบกินพิซซ่า แต่ไม่ถึงกับรังเกียจ แต่วันนั้นพวกเพื่อนก็จะไปกินหมุกระทะ  ผมชอบหมูกระทะมากกว่าละเธอก็ชอบด้วย ผมไปทางหมูกระทะอ่ะสิ 555 แต่เธอคนนี้ใครมาชบว่าสวยเธอให้กินขนมเน่อ วันนั้นไปชมว่าใส่ผ้าคาด CN Blue ผมว่าเหมาะกับเธอดีอยู่(มั้ง) เธอเรียกผมมากินขนม ผมโคตรซึ้งเธอเลยอ่า ดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่สุดในโลก วันที่ 28 ผมมาคณะซะบ่ายเลย รู้ไหมว่ามาทำไมผมตั้งใจจะมารอเจอหน้านี่แหละ ทำเป็นอยู่จะทำโปรเจค แต่เพื่อนผมมันดั๊นชวนเล่นเกมวะง้าน ระหว่างกำลังจะออกห้องเธอกลับมาพอดี เธอทักผมจะรีบไปไหนมาเล่นต่อตึกด้วยกัน ผมบอกไปเล่นที่ร้านเกมนะ 555 แต่ วันนั้นเธอก็มาโพสกระดาน รีบกลับทำไมจะเล่นเตอติสที่คณะนี่ครั้งที่ 2 ที่เธอมาโพสบนกระดานผม จริงๆผมโพสสเตตัส เธอก็มาตอบหลายๆครั้งอ่ะนะเหมือนว่าเฮ้ยแบบสนใจคนอื่นด้วยแฮะยายนี่ ก็คือคนอื่นไม่มาเม้นผมเลย มีแต่เธอคนนี้มาเม้นไม่ให้ผมดีใจได้ไง แล้วโพสตอบมาว่าเล่นพรุ่งนี้ อ้าวกำดันกลับบ้านซะงั้นไม่บอกซักคำ ปล่อยให้เราไปนั่งรอที่คณะจนเย็น T T เสียใจมากไม่โพสบอกสักคำ ระหว่างที่เธอกลับบ้าน เธอไม่รู้หรอกว่าผมคิดถึงเธอแค่ไหน และผมโพสสถานะว่านอนพักเอาแรงทำงานดึกๆคนอื่นไม่มาตอบเม้นเลยมีแต่เธอคนนี้คนเดียวเท่านั้นที่มาตอบ มันยิ้่งเพิ่มระดับความชอบเธอสูงขึ้น เธอตอบคำแรกว่า "หรออออ" ผมก้อตอบเออ หลับตี 5 ตื่น 7 โมงครึ่ง ตื่นมาเพื่อที่จะไปคณะให้เร็วที่สุดเพื่อพบเจอแกนั้นแหละ แกจะรุ้ไหมเนี่ย วันที่ 2 มีนา ผมเล่นเกม facebook ขำๆ เล่นเกมที่ชื่อว่าเพื่อนที่สนใจมากที่สุด ปรากฎว่าเธอติดอันดับ 2 ของผมด้วย ผมโคตรดีใจอ่ะ  เพราะมันนับตั้งแต่วันที่ 11 กรกฏา 2011 คนถึง 2 มีนา 2012 ซึ่ง ณ วันที่ 2 ผู้รู้จักเธอได้แค่ 6 เดือนเองมั้ง หมายความว่ายัยนี่สนใจเรารึเปล่าเอ๊ะ ผมคิดไปเองเป็นตุเป็นตะ
       วันที่ 5 มีนาคมเป็นวันที่ผมอยู่กับเธอนานที่สุดเลยก็ว่าได้ ตั้งแต่เช้ายันเย็นเลยทีเดียว วันที่ 5 เธอมาสอบโปรเจค ว้าแต่เธอสอบไม่ผ่าน ผมมาเชียร์เธอช้าไปแย่เลย เธอสอบตั้งแต่ 8 โมงเลย เธอต้องสอบใหม่อีกรอบ เราสงสารเธออยากปลอบเธอ แต่เค้าอยุ่กับเพื่อนผู้ชายชื่อ P ซึ่งสนิทกันมากจนเรียกกันว่าที่รักเลยทีเดียว ผมก็เลยไม่กล้าทำอะไร ตอนกลางวันเธอจะไปกินข้าว โดยผมนั่งอยู่ตั้งไกล ยังมาเรียกผมให้เฝ้าของให้หน่อย เพื่อนที่อยู่ไกล้ๆก็ไม่ยอมฝาก แต่รู้ไหมผมดีใจอีกตามเคยแหละ ก็บอกแล้วผมเป้นคนขอบคนง่าย ใครมาดีด้วยหน่อยผมก็ชอบแล้วล่ะ เรารู้สึกเหมือนว่า เออเฮ้ยเธอไว้ใจเราขนาดนี้เลยหรอนี่ ฮิฮิดีใจ มื้อเที่ยงไปกินข้าวกัน 3 คนทั้งเพื่อนที่ชื่อ P และเธอ ตอนเย็น ไปกินไก่ KFC กัน ตอนแรกก็เหมือนเดิมผมลังเลว่าจะไปดีหรือไม่ไปดี ใจหนึ่งอยากอยู่คณะตรงนี้กับเธอนานๆ แต่เธอไปด้วยโดยไปกัน 7 คน แก๊งผม 5 คน แล้วก็มีเธอและเพื่อนชื่อ O ไหนๆก็มาห้างละ เอ้าเจาะหูม่างเลย จริงๆอยากเจาะตามเธออ่ะ เธอใส่ตุ้มหูผมก็เลยอยากใส่ตาม ต่อจากนั้นเพื่อนๆในแก๊งจะไปเล่นเกมกัน ผมพยายามปฏิเสธโดยอ้างว่าพรุ่งนี้สอบ แต่พรุ่งนี้สอบจริงๆนะ ผมจึงกลับมาที่คณะอยู่กับเธอจน 4 ทุ่ม จนคณะปิด พร้อมกับเพื่อนที่ชื่อ O จากนั้นก็ย้ายไปเศรษฐศาสตร์ ไปกัน 4 คนรวมเพื่อนในแก๊งผทอีก 1 คน นั่งโต๊ะเดียวกัน ผมนั่งตรงข้ามกับเธอ จนถึงเที่ยงคืนเธอก็กลับไปก่อน สภาพที่ดูทรุดโทรมมาก เพราะเธอเตรียมตัวมาสอบวันนี้แล้วก็ยังไม่ผ่าน เธอไม่ได้นอนทั้งคืนด้วย วันที่ 6 เจอเธอที่ห้องสอบ แต่ก็ไม่ได้ทักเพราะเธอดูเบลอมาก ทักไปคงไม่อยากคุย จากนั้นเธอก็สอบโปรเจคแล้วในที่สุดเธอก็สอบผ่าน วันนั้นเป็นวันสอบวันสุดท้ายพอดี ทุกคนในคณะก็จะไปฉลองกัน ซึ่งรวมถึงแก๊งของผมด้วยตอนแรก ยังไม่รู้จะไปฉลองร้านไหนดี แต่เผอิญแฟนเพื่อนผมไปกับกลุ่มของเธอพอดี แฟนเพื่อนผมมันก็เลยจองโต๊ะให้ร้าน WARM UP นั้นแหละ ผมได้ยินจากโทรศัพท์เพื่อนที่มันคุยกะแฟนมันว่าไป warm up ซึ่งกลุ่มของเธอจะไป ผมจึงยิ้มได้และประมาณว่าพร้อมไปเต็มที่อ่ะ ไปถึงผมก็นั่งกินข้างนอก เธอคงไปโต๊ะใน ผมพยายามที่จะเข้าไปข้างในเพื่อที่จะพบเจอเธอ ในที่สุดตัดสินใจอยู่นานจึงเข้าไป ตอนนั้นเธอเริ่มเมาแล้ว แต่ก็ยังพยายามยื่นแก้วมาชนกับผม ผมดีใจที่สุด แล้วเธอก็ออกไปพักข้างนอกประมาณ คงเมามากแล้ว ผมจึงเข้าไปนั่งข้างๆ เธอ แล้วคุยด้วยนิดหน่อย จากนั้นเธอก็เข้าไปข้างในต่อ จบวันนี้ วันที่ 7 เป็นวันมาฆบูชาด้วยวันนี้ทั้งมหาวิทยาลัยเงียบเหงา ร้านค้า ร้านอาหารปิดหมด ผมหิวข้าวประมาณบ่าย 3 เธอก็ขอไปด้วย ไปกัน 4 คน นั่งตรงข้ามกับเธอเหมือนเดิม ดีเหมือนกันจะได้จ้องหน้า อิอิ ต่อจากนั้นเพื่อนผมในแก๊งกลับไปก่อน และสัก 2 ทุ่ม เพื่อนอีกคนก็กลับ จึงเหลือผมกับเธออยุ่ในห้องทึ่คณะ 2-2 เซ็งอย่างเดียว ได้แต่มองหน้าคุยเป็นบางครั้ง ระหว่างเดินทางกลับผู้ชายโทรมาคาดว่าจะเป็นแฟนโทรมาผมเลยเซ็งเลย อดคุยได้แค่บอกลาแล้วก็จากไป วันที่ 8 คณะวุ่นวายมาก มีแต่คนเต็มเลย เธอก็ทักผมก่อนเช่นเคย เธอบอกว่าทำโปรเจครูปเล่มเสร็จแล้ว ผมก็บอกดีใจด้วยนะ เธอบอกอย่างดีใจเธอไม่ได้นอนเลยนั่งทำจนใกล้เช้า แต่วันนีี้เธอแต่งตัวสวยมาก วันที่ 9 วันสุดท้าย ผมนั่งอยู่ห้องเดิมที่คณะ พร้อมกับเพื่อนๆอีกหลายคนเธอเดินเข้ามาทุกคนก็ถามเกี่ยวกับการไปอเมริกาของเธอ ผมก็ไม่ค่อยได้คุยกับเธอเท่าไร เพราะวันนี้งานเธอยังไม่เสร็จ ก่อนที่เธอจะงานเสร็จเธอวิ่งขึ้นลงชั้น 1-4 2 รอบ เธอก็ต้องไปอเมริกาแล้ว เธอบินไปประมาณ 3 ทุ่มไปกรุงเทพ ในที่สุด 5 โมงกว่าๆมั้งงานเธอก็เสร็จสมบูรณ์ถ่ายรูปด้วยเอ้า สงสัยคงดีใจมาก เสียดายน่าจะเรียกเราไปถ่ายด้วยนะ อยากถ่ายด้วยเพราะวันนี้เธอน่ารัก ถ่ายรูปดูน่ารักโคตรๆเลยอ่า ตัวจริงนี่เฉยๆอ่า อิอิ แอบแซวนิดนึง และงานของเธอเสร็จเธอก็ได้เวลาบอกลา เธอเอามือแตะหลังผมเป็นครั้งสุดท้ายบอกลา T T ผมคงไม่ได้เจอหน้าเธออีกแล้ว เพราะเธอก็ไม่สนิทกับผมเท่าไร แต่เธอทักทายและมีความรู้สึกดีๆให้มากมาย คงไม่นัดผมมาเจอหรอก ตอนนี้คงคิดถึงคนอื่นๆมั้งคงไม่ได้คิดถึงเรา เธอมีแต่คนที่รักหลายๆคนซะด้วยสิ ผมอยากจะบอกเธอตรงนี้ว่าเราชอบแกนะ ถึงแกจะเป็นอย่างไรเราก็ยังชอบแกอยู่เสมอ เรารู้ว่าเธอไม่ได้คิดอะไรกับเรา เสียดายผมมาคุยกับเธอช่้าไปนิดหรือว่ารู้จักกันช้าไปนิดมีเวลาตั้งแต่ปี1-3 ไม่คุย ดันมาคุยเอาตอนนี้รู้จักได้ยังไม่ถึง 6 เดือนเลย แต่แค่นี้มันก็ทำให้เราชอบเธอแบบที่ลืมไม่ลง เราไม่ได้หวังให้เธอมาชอบเราหรอกนะเพียงแต่เรารู้สึกจากใจจริงๆว่าเราชอบเธอ เขียนไปน้ำตาคลอไป เศร้า อยากกินเบียร์ อยากเมา น้อยใจตัวเองเกิดมาไม่ฉลาด ช่วยไรเธอก็ไม่ได้ตอนเธอทำโปรเจค แค่อยากทำตัวใกล้ชิดเธอเท่านั้น มันก็สุขใจแล้ว เธอคงไม่ชอบผู้ชายแบบเราหรอก เธอชอบสังคม ชอบหรูหรา ซึ่งมันต่างกับเราเลย เรามันเงียบ ติดดิน มีอาหารอะไรอร่อยๆ ถูกๆนี่ก้อกินแล้ว แต่เธอชอบกิน ไดโดมอน หมุกะทะ พิซซ่า แต่มันไม่ผิดหรอก ที่เธอจะชอบแบบนั้น อีกอย่างเรามันมาทีหลัง เรามันไม่มีสิทธฺิ์ เพื่อนๆชายเหล่านั้นของเธอเค้ามาก่อนรู้จักกับเธอเป็น 2-3 ปีแล้ว  ถ้าเธอได้มาเห็นข้อความนี้แล้ว จะเกลียดเราก็ได้นะ แต่เราไม่มีวันที่จะเกลียดเธออยากแน่นอน เธอฝังอยู่ในความจำหลักของเราเรียบร้อยแล้ว จะหลับตาหรือตื่นภาพของเธอมันลอยอยุูในหัวเราอยู่เสมอ ผมคงได้แต่กลับไปเล่น Ragnarok เซิฟเดียวที่เคยเล่นกับเธอตอนที่ยังไม่ชอบเธอ เผื่อเธอจะกลับมาเล่นมันบ้าง ผมก็คงยังได้เจอเธอบ้าง ส่วน FB ก็คงไม่ต้องหวังผมไม่กล้าทักเธอไม่รู้เป็นอะไร แค่เธอมา LIKE สถานะของผมๆ ก็ดีใจสุดๆแล้ว ไม่เอาอะไรมาก มาเม้นนี่ยิ่งดีใจหนักเข้าไปอีก สุดท้ายนี้ขอให้เธอเดินทางปลอดภัยนะ และอยู่อมเริกาโดยไรภยันตรายทั้งปวง กลับมาหวังว่าเธอคงคิดถึงกันสักนิดก็ยังดีนะ แต่คงไม่มั้งเพราะไม่รุ้เธอจะคิดถึงเราไปทำไมเราไม่ได้มีความหมายกับเธอเท่าไร คิดถึงเสมอนะ