ผมเป็นคนใจง่าย หลงรักคนง่าย เป็นกันบ้างไหม 1

          สุดท้ายคนนั้นผมก็ไม่ได้เอาดอกไม้ไปให้เขา ทิ้งไว้ในห้องใส่แจกันไว้(โกหกน่ะ) เป็นแก้วพลาสติกใส่นั้ำแล้วอิงไว้กับโต๊ะข้างตุ้เสื้อผ้าเสียที ไว้รอวันเกิดเค้าผมค่อยลุยต่อละกัน ช่วงนี้เขาไม่ค่อยติดต่อมาเลย (สงสัยติดสอบมั้ง) มาเข้าเรื่องกันต่อ อย่างที่บอกผมเป็นคนใจง่าย หลงรักคนง่าย ใครมาทำนี้ค่อยหน่อย แถมยังบ่อยๆ ก็ยิ่งหลงรักใหญ่เลยเอ้า ตอนนี้ผมก็อยุ่ปี 4 แล้ว ช่วงนี้เป็นช่วงสุดท้ายที่จะได้พบหน้าพบตาเพื่อนๆ ทั้งที่สนิทและไม่สนิท คิดๆไปแล้วมันก็น่าจะหายเหมือนกัน จะไม่ไดดพบเจอกันบ่อยๆอีกแล้ว ทุกคนก็ต้องไปตามทางเดินชีวิตของแต่ละคน บางคนหางานทำทันทีที่ทำโปรเจคจบเสร็จ บางคนก็จะไปเรียนต่อปริญญาโท บางคนอยากเรียนจริงๆ บางคนยังไม่อยากทำงาน อีกพวกหนึ่งก็จะไป Work&Travel สัก 3 เดือนโดยประมาณแล้วเขาก็กลับมา เยอะแยอะมากมาย พวกที่สนิทกันอย่างแก๊งผมก็ในกรุ๊ปประมาณ 14-15 คน ก็ไม่เยอะเท่าไร ผมเป็นคนคุยไม่เก่งมีเพื่อนแค่นี้ก็ดีใจละ พูดถึงจุดเริ่มต้นที่มาคบกับเจ้าพวกนี้ ประการสำคัญก็คงเป้นเกมส์ที่ทั่วโลกเขาฮิตกันนั่นก็คือ โดต้า ไปเล่นที่ร้่านเกมส์ด้วยกัยบ่อยๆเข้า จนสนิทกันเลย 555 เพื่อนในกรุ๊ปคนแรกที่ผมจำได้คือ เจกครับคนแรก วันนั้นเป็นวันเข้าค่ายรับน้องปี 1 เจกก็เข้ามาทักผมด้วยมิตรไมตรี เจกชอบเล่นฟุตบอล ชอบรองเท้าสตั๊ด ชอบดูเดอะสตาร์ ชอบดูอะไรที่มันฮาๆ คนนี้ผมชอบเขาเพราะเขาเป็นคนตลกและชอบช่วยเหลือคนอื่นด้วยความเต็มใจ นี่แหละเสน่ห์ของเขา ออกเรียบร้อยนิดนึง มีสาวมาชอบด้วยแต่มันก็ไม่เล่นด้วย คนที่สองที่เข้ามาก็คือแชมป์ แชมป์อายุมากกว่าคนอื่นถึง 3 ปี น้องของมันเรียนจบไปแล้วอ่านะ คนนี้มีน้ำเสียงที่นุ่ม เฮฮา เป็นใจดีพอสมควร ผมสนิทกับเขาตอนปี 1 มากเพราะชอบไปส่งและรับกลับมาจากร้านเกมสื ปี 1 นี่ติดดอทเอมาก เล่นจนดึกดึ่นเข้าหอ ตี1ตี2 บางวันก็โต้รุ่งเลย เกรดออกมา 1.25 โดนด่าเละครับ อย่าเอาเป็นแบบอย่างเน้อ คนที่สาม อัษ คนนี้เก่งเว็บไซด์ SEO ยกให้เขาเลยคนนี้อัจริยะ สมชื่อเขาเลยล่ะ เขาเป็นคนเรียนเก่งอ่ะ ดูอย่างอ่านหนังสือเวลาเท่าๆกัน แต่เขาได้คะแนนมากกว่าผมอีก เก่งไปละ คนนี้ชอบเลี้ยงเม่น เป็นแนวอินดี้ๆ ชอบฟังเพลงอินดี ผมชอบเขาที่เขาเป็นคนเฮฮาดี แต่บางครั้งก็ชอบเหวี่ยงนิดนึงถ้าเซ็งอะไรสักอย่าง เจอเขาครั้งแรกก็ตอนที่เข้าค่ายนั่นแหละยังไม่สนิทกันมาถึงเล่นแบตด้วยกันเฉยเล่นแบตแบบ 3 คน อ่ะ คล้ายๆตะกร้อวงแต่เป็นตีแบ็ตแทน 555+ คนที่สี่ก็คือ แม็ก คนนี้ฉายาคือเพื่อนอ้วน ให้เพื่อน 100 % ตัวมันก็อ้วนด้วย เจ้านี่ๆก็เป็นอีกคนที่เก่งฐานข้อมูล มีน้ำใจต่อผมพอสมควร เฮฮากับผม นิสัยดี แต่ชอบนินทาแต่นินทาประมาณว่า อยากให้คนอื่นได้ดีประมาณนั้น คนนนี้ก็แนวอินดี้ อยากทำอะไรทำ ขยันทำงาน คนนนี้ผมอีกหน่อยนี่มีสิทธ์เจริญอ่ะ เพราะมันเอาถ่าน เอาทางดีตลอด คนต่อมาก็ โปเต้ คนนี้ค่อนข้างขี้อวดขี้โม้หน่อยนึง แต่มันก็เก่งหลายเรื่อง แม้หน้าตาไม่สู้ดีนักแต่สาวเพียบ ชอบกินเหล้ามาก ใครชวนไปไหนไป ไปหมด 555 คนนี้ก็เฮฮา อารมณ์ตลอด มีน้ำใจครับ คนต่อมาก็เป็น อาร์ม คนนี้ค่อนข้างจะเงียบๆหน่อย แต่ว่าคุยกับผมได้แทบทุกเรื่องเลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป้นเรื่องเพลง เรื่องงาน เรื่องความรักยังคุยด้วยได้เลย 555 เป็นคนใจเย็นพอสมควร แต่ถ้าโมโหขึ้นมาก็น่ากลัวเหมือนกันเน่อ โดยส่วนตัวมันเป็นคนชอบถ่ายรุป ไปงานไหนก็เอากล้องไป เหมือนปิดทองหลังพระอ่า ให้มันไปถ่ายรูป ด้วยความที่เราสองคนใส่แว่นเหมือนกัน จึงจะทำให้เข้ากันได้ง่ายก็เป็นได้เนอะ คนต่อมา ก็คือ มิวสิค เจ้านี่ถือเป้นคนอัจริยะคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ เพราะทำอะไรมันก็ทำได้หมด แต่มันขี้เกียจ ไม่ลองทำเท่านั้น ตื่นสายที่สุดในบรรดากลุ่มเพื่อนทั้งหมด มิวสิคชอบเล่นฟุตบอลเหมือนกับผม เล่นเก่งเลยทีเดียว เลี้ยงลุยๆไปได้หมด คนนี้ก็มีน้ำใจชอบไปรับไปส่งเพื่อนๆโดยไม่อิดออดอะไรทั้งนั้น คนต่อมา ก็เป็น  ชาคริต คนนี้มีกิ๊ก สาวเลอะ เป็นนักซอฟต์บอลของมหาวิทยาลัย พูดจาอาจกวนๆไปบ้าง แต่โดยรวมละดีนะ มีน้ำใจ คนต่อมาก็ ซุป คนก็พูดกวนๆ เหมือนกันช่างยุ แต่ไอ้นี่เป็นคนรักแฟนครับ แฟนมันงานอะไรทำไม่เสร็จมันจะเข้าไปช่วยทำทันที พูดจ๊ะจ๋าจนน่าหมั่นใส้ แต่มันเป็นคนที่ค่อนข้างเทคแครืเพื่อนเลยนะ แต่ตัวอ้วนไปหน่อย แล้วก้อมี วินกับบอม พวกนายก็อัธยาศัยดี แม้ไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยแต่ก็เรายังจำทุกนาทีๆ หัวเราะด้วยกันนะบอม ที่หัวเราะแทบตายกับภาพวิ่งเก็บชีสในโทรทัศน์ได้นะเพื่อน เดียวคราวหน้ามาเล่าเรื่องแอบชอบคนง่ายต่อ ออกประเด็นไปเยอะเลย

14 กุมภา เฮฮา บ้าบอ

         เมื่อคืนได้ไปเลี้ยงฉลองวันเกิดของเพื่อนครับ จริงๆ เกิดมาได้เกือบเดือนละเพิ่งมาเลี้ยงวันนี้ 14 กุมภา กะจะหลบอยู่หอตามประสาคนโสดแท้ๆ แต่ไม่เป็นไรคิดว่าไปหาเนื้อคู่เอาข้างหน้าก็ได้ว่า 3 ทุ่ม ได้เวลานัด ผมก็ไปสายตามเคย 3 ทุ่มครึ่งโน่นอ่ะ ก็สั่งเบียร์มากินยี่ห้อ Cheer กินสักพักเอ้อ มันน่าเบื่อโว๊ยมาก็เล่นบีบีกัน โทรศัพท์นะไม่ใช่ปืน เออ เพื่อนผมก็พูดขึ้นมา ยักษ์ใหญ่ไล่ยักษเล็กก้อพูดตาม ใครพูดไม่ได้หรือพูดผิดโดน! คนต่อมาโดน! มันพูดยักษ์ไหล่ 555 คราวนี้มาถึงผมโดนมั้ง ยายกินลำไย น้ำลายยายไหลย้อย ผมพูด"ยายกินลำไย น้ำลายยายไหยย้อย" โดน! มาถึงให่ทายชื่อยี่ห้อเหล้า ผมเอา SPEY ROYAL เพื่อนข้างๆผม มันตอบเสียงดีงอย่างมั่นใจว่า "อาชา" โดน! ลืมบอกไปโดนนี่โดนครึ่งแก้ว มีอีกครับ เกมส์ต่อมา ทายชื่อจังหวัดที่อยู่ในภาคตะวันออก เพื่อนข้างๆ ผมไอ้คนที่มันตอบอาชานั่นแหละ "ฉะเชิงเทรา" โดนอีกแล้ว! คราวนี้ตาผมโดนอีกละ ให้ตอบชื่อหนังอ่าน้า ตอนนั้นเริ่มเมาได้ที่จัดไปเต็มๆ "คนอวดผี" โดน! แต่มีที่น่าเจ็บที่สุดก็คือ ให้ทายชื่อละครเจ็บใจชะมัดชอบดุละครแท้ ดันตอบผิด พูดว่า"สาวน้อยในตะเกียงแก้ว" แค่นี้ก็จบละไงดั้นไปใส่ว่า ภาค 3 โดน! ทีนี้เมากันถ้วนหน้าใครแอบจีบ หรือกินน้อยๆ ก็ได้กินถ้วนหน้า วันนี้ไปสัมผัสบาร์เกย์ โอ้แม่เจ้าผู้ชายเต็มร้านเลยครับ หาผู้หญิงเจอยากมากๆ พระเจ้า กะเทยมีดั้งมาเต้นอีก เขาใส่ชุดนักศึกษาหญิงมาเต้นอีก บรื๋อสยอง ผมรับไม่ได้ที่สุดเล้ย แต่ไม่อยากทำท่ารังเกียจเดียวคนเกลียดชัง ไปดูไกล้ๆเวทีเห็นชัดมีแต่พวกเกย์ครับ เข้าไปสักพักจึงรีบพวกเพื่อนผู้หญิงมันชอบดู จริงๆผมแค่จะไปรับเท่านั้นแหละรับร้านเดิม ร้านที่กินเบียร์อ่า อ่อบาร์เกย์อยู่ตรงข้ามเชียงใหม่ภูคำ ชื่อร้านอะไรไม่อยากจำช่างมัน ทำให้ผมต้องรอพวกเขาและต้องทนดูกะเทยแสดงนี่ไป จนทนไม่ไหวจึงชิ่งออกมาก่อนจะว่าผมยังไงก็ชั่งเหอะ และหลังจากกินเบียร์ร้านนั้นเสร็จ ก็ไปต่อด้วยตะวันแดงครับ เออตอนอยู่ร้านเบียร์มีคนมาขายดอกกุหลาบแหะ ซื้อไปตั้ง 2 ดอก ดอกนึงให้เจ้าภาพ ซึ่งเป็นเพื่อนผู้หญิง เค้าก็คุยกับผมดีนะ ไม่ถือตัว มีน้ำใจสุดๆ อย่างวันที่ไปเที่ยวดอย หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ เราก็จะล้างถ้วยล้างชามกัน เธอคนนี้ล้างซะเป็นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะหม้อหมูกระทะซึ่งกินเสร็จตามหลักต้องแช่ไว้ 2-3 ใช่ไหม ถึงจะหลัง แต่เราล้างเลยทันทีซึ่งเธอเป็นคนขัด ผมซึ้งในน้ำใจเธอจริงๆคนนี้ เค้าไม่ถึงกับสวยมากนะ แต่เขาดูน่ารักและอัธยาสัยดี แอบชอบเค้านิดๆเหมือนกัน 555 ก็เค้าดีกับเราอ้าเนาะเราก็อยากดีกับเขาบ้าง ไม่รู้เขามีแฟนรึยังเนาะ และไอเพื่อนผมมันก็เวลาเจอกับเธอคนนนี้มันก็ทำอยากจะเป็นแฟนกับเธอคนนี้จริง แบบประมาณพูดแทะโลมอะไรประมาณเนี้ย ตกลงมันจะเอายังไงของมันเนี่ยๆ จริงๆแฟนมันก็มีนะ ผมคิดมันคงอยากเลิกกับแฟนเก่า แต่แฟนเก่าคงไม่ยอมง่ายๆ 555 เมื่อวานก็เลยเอาดอกไม่ให้เธอคนเนี้ยเลย เหลืออีกดอก ก็ทำโกหกพวกเพื่อนๆว่าซื้อให้ตังเองจริงๆ จะเอาไปซื้อให้สาวจากบทความที่แล้วต่างหากล่ะ ที่เจอกันที่วัดน่ะแหละ มาถึงวันที่ 15 ละยังไม่ได้ให้ ตอนเย็นเลยถามว่า"เย็นนี้ว่างไหม" ก็คือจะให้เขาลงมาดอกไม้แค่เนี๊ย เง้อออฟไล์น์ไปเลย T T สุดท้ายดอกไม้ก็ยังแช่ไว้ในถังน้ำไม่รุ้ว่าจะเหี่ยวก่อนถึงมือคนที่เราอยากให้หรือเปล่าก็ไม่รู้ เศร้าจริงๆเลยผมแค่เนี้ยก็ทำไม่ได้ ช่างเถอะลุ้นต่อไป  และเราปิดท้ายด้วยกันไปต่อที่ตะวันแดง เมาสุดๆ แต่ยังอุตส่าห์ขับรถไปซื้อไข่เจียวดาวหลังมออยู่นะ แต่ซื่้อมาละก็ไม่ได้กินอ่า เมาเกินเลยหลับไปเลย ตื่นสายมาก็มาอ้วกๆเป็นสีเขียวด้วย แล้วก็กินไข่เจียวต่อ แล้วก็สักชั้วโมงนึง ก็อ้วกออกมาเป็นไข่เจียวอีก กำแท้ๆ แบบแฮ๊งมากอ่ะนะ กินเบียร์ปิดท้ายด้วยเหล้าก็เป็นงี้แหละ สกว่าจะรู้สึกดีพอมีสติปาเช้าไป 4 โมงเย็น ซื้อน้ำตาลสดกินมีรสชาติเปรี้ยวๆ ด้วยนะไม่รู้บูดรึเปล่า ก็รู้สึกดีขึ้นมานิดนึง คราวหน้าต้องลองเอ็ม-150 ละกันดุว่าจะดีขึ้นไหม วันนี้บ่นแค่นี้ไปละคร๊าบบบ

วันนี้วันแห่งความรัก

วันนี้ขอนอกเรื่องหน่อย เนื่องจากเป็นวันแห่งความรักก็ขอตามกระแสหน่อยละกัน จริงความรักมันไม่ใช่ให้แค่แฟน คนรัก คนที่เราชอบอย่างเดียว คนรอบรอบข้างที่เรารักและรักเราก็ใช้ได้ เพื่อนเราไง้ พ่อแม่ พี่น้องมากมาย วันวาเลนไทด์ปีนี้ใครไม่มีคู่(เหมือนผม) ก็ขอให้มีลงคานไวๆ ใครที่มีคนรักอยุ่แล้วก็ให้รักกันนานๆนะครับ เออ ผมเรื่องมาเล่า คือ ผมแอบชอบผุ้หญิงคนหนึ่ง ผมเจอเธอที่วัดในวันที่ 15 เมษายน 2553 คนเมืองเหนือเขาเรียกวันนี้ว่าวันพญาวัน เขียนถูกรึเปล่าไม่รู้ ถ้าเขียนผิดก็ขออภัยนะ มองเห็นครั้งแรก เฮ๊ย น่ารักอ่า :) แล้วก็มีครั้งที่สอง ครั้งที่สาม ตามมาติดๆ ก็มองนานๆ คนสวยต้องมองนานๆ ต่อมาผมกับครอบครัว รวมทั้งญาติๆ ก็ไปไหว้อนุเสาวรีย์พระนางสามผิว ทางครอบครัวของเธอก็ตามมาด้วย เอ๊า ดันมารู้ทีหลัง อ่าวพ่อแม่รุ้จักกันด้วย แอบคิดในใจ เฮ๊ย ยังงี้ต้อเข้าทางแม่ดีกว่า ประมาณให้แม่เราไปขอ 555+ แค่คิดเน้อไม่มีไรมาก วันนั้นต่างคนต่างไหว้ผู้ใหญ่ ผมแอบสบตาเธอแวบนึงยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ เธอตาโต เสียงแหบ เสียงแหบนี่รู้ตอนมัธยมต้นละ แต่ตอนนั้นยังไม่ชอบเธอนะ ตั้งแต่วันนั้นผมจึงเริ่มอยากรุ้จักเธอมากขึ้น จึงไปคิดว่าการที่จะติดต่อเธอได้ ก้อคงมีแต่ Social Network อ่อ ตอนแรกที่ยังไม่พบหน้าเธอนี่ ผมก็มี Hi-5 ของเธออยู่นะ แต่ไม่สนใจเท่าไร ตั้งแต่วันนั้นมาเปิดดูเกือบทุกวัน 555 ใครจะมองว่าเธอไม่สวยผมไม่สนเธอสวยในสายตาผมเสมอ 555 ตอนนั้นก็มี Facebook พอดี จึงไปหาชื่อเทอในแวดวงเพื่อนๆ ในที่สุดก็เจอและแอดไปโลด และก็ในเฟสเธอก็มีอีเมลล์ Hotmail ผมก็แอดไปด้วยเลย จากนั้นก็ทักเธอเกือบทุกวัน ผมก็เป็นฝ่ายทักอ่ะนะ ผมเลยจัดเลยบอกไปตรงๆ เอาวะมันเป็นการแสดงถึงความจริงใจไงเนอะ "เราชอบเธอ" แล้วผมก็ออฟไลน์ออกไปเลย แบบว่ากลัวคำตอบว่า No กลัวใจผมรับไม่ได้อ่า = = วันต่อมากลับมาดูคำตอบ ได้คำว่า"ป่วง" ก้อถามไปตรงๆ เธอบอกว่าเธอตกใจอ่ะยังไม่เคยเจอกันเลยบอกชอบได้ไง เง้อวันที่ 15 แกไม่จำฉันเลยเหรอนี่ น้อยใจชะมัด :(  หลังจากนั้นก็ทักเขาเรื่อยๆตามที่เวลามันว่างๆ ว่างตลอดเวอ่ะน่ะ จนเฮ้อ เธอไม่ทักเราเลย สงสัยจะรังเกียจ 555 ประมารความคิดนี้มันอยู่ในห้วงสมองอ่ะนะ จนกระทั่งหลังสอบมิดเทอม ประมาณเดือนสิงหา นับจากวันน้้น ประมาณ 4 เดือน ตึ๊งๆๆ ผมก้อกดดู ปรากฎว่า เฮ๊ย เธอทักมา ผมดีใจหยั่งกะถูกรางวัลเลขท้าย 2 ตัว แล้วก็คุยใหญ่ คือจะบอกว่ามันก้เป็นความสุขเล็กน้อย ของผมอ่ะนะ คนอื่นอาจจะไม่เท่าไร แต่ผมถือว่าการที่เธอทักมาครั้งนี้เป็นสุขที่ผมได้รับสุขๆ คิดในใจว่า เหอๆ เธอคงมีใจให้เราบ้างละ(มั้ง) คิดไปต่างๆนาๆ คิดไปไกลจนจะเอาเป็นแฟนให้ได้อ่ะ เฮ้อ หลังจากวันนั้น อีกประมาณ 1 เดือน บางทีก็ 15 วัน เธอก้เป็นฝ่ายทักผมมาเรื่อยๆ เลย จนถึงปีใหม่ 2554 เลยทีเดียว วันนี้ง่วงละพอแค่นี้ก่อน วันนี้เป็นวาเลนไทด์ จากวันนั้นถึงวันนี้มันก็ผ่านมาใกล้จะ ครบ 2 ปีแล้ว ผมยังไม่มีโอกาสได้บอกรักหรือทำอะไรให้เธอที่แสดงถึงความรักความชอบเลย วันนี้แหละผมจะต้องทำให้ได้ จะสำเร็จไหมต้องมาลุ้นวันนี้